Perşembe, Mart 31, 2005

şahane arkadaşım can da vardı düğünde. 9 sene olmuştu görmieli. öyle özlemişim ki. ve hala herşey o kadar aynı ki... canım yaa
deniz evlendi.
ağladık, güldük. dansettik. eğlendik. hüzünlendik. güzeldik. saçmaydık. komiktik. ciddiydik. süfer bi geceydi.
deniz çok çok güseldi.
ankara da şimdi.
13000 i geçtik hayırlı olsuun
13000 i geçtik. haydi hayırlısı.
ne zaman bizim birinci kız yurduna girsem tuvalete gitmek için geriliorum. sanki bana -ve yurtta kalmayan diğer bütün kızlara kapalı- buram buram östrojen kokan, bi çeşit gizli örgüt, delikanlı kızlar meclisi, yatılı kız mafyası tadında bir güruhun gizli inine giriyormuşum gibi geliyor. sanki en ufak bi yamuk yabsam, birine yan gözle baksam, beni o koca binanın tenha bir köşesine çekip canıma okuycaklarmış gibi hissediyorum.
cerene söyledim geçen gün, o da öyle hissediyormuş.

Pazartesi, Mart 28, 2005

Cumartesi, Mart 05, 2005

AUGEN IN DER GROSSSTADT

wenn du zur arbeit gehst am frühen morgen, wenn du am bahnhof stehst mit deinen sorgen: da zeigt die stadt dir asphaltglatt im menschentrichter millionen gesichter: zwei fremde augen, ein kurzer blick, die braue, pupillen, die lider -
was war das? vielleicht dein lebensglück... vorbei, verweht, nie wieder.
du gehst die straße lang auf tausend straßen; du siehst auf deinem gang, die dich vergaßen.
ein auge winkt, die seele klingt du hast's gefunden, nur für sekunden...
zwei fremde augen, ein kurzer blick, die braue, pupillen, die lider -
was war das? kein mensch dreht die zeit zurück...
vorbei, verweht, nie wieder.
du mußt auf deinem gang durch städte wandern; siehst einen pulsschlag lang den fremden andern. es kann ein feind sein, es kann ein freund sein, es kann im kampfe dein genosse sein. er sieht hinüber und zieht vorüber ...
zwei fremde augen, ein kurzer blick, die braue, pupillen, die lider -
was war das?
von der großen menschheit ein stück!

vorbei, verweht, nie wieder.

Perşembe, Mart 03, 2005

bilmemesi gereken bir şeyi bilen,
bilmesi gereken bir şey belki de
olmaması gerektiği halde olan.

Pazar, Şubat 06, 2005

gene güsel bir haftasonunun ardından karşınızdayoım sayın seyirciler.
perşembe gübü playstation oynayıp adam döverek veya dövemeyerek vandal güdülerini avşar ve ırmak beyler eşliğinde dizginleyen bendeniz, cuma günü sanatsal çalışmalara ağırlık verdim. gündüz saatlerinde nil hanım avşar ve ırmak beyler eşliğinde dünyanın ilk insanlı stop motion ını çeken ekibimiz, akşam saatlerinde bir takım başka türlü türlü insanların da katılımıyla kendisini gösteri sanatlarına vurdu ve kah orada kah burada dansederek mest oldu. cumartesi günü yatılı kız rüştiyesinden biricik arkadaşım deniz hanımla kahvaltı dedikodu ve düğün alışverşi üçgeniyle başladı. ardından önce avşar ardından da ırmak beyin katılımlarıyla kahve içilerek devam etti. Uzun münazaralardan sonra haneme teşrif etmeye karar veren avşar ve ırmak beyleri güsel kazağıyla nil hanım takip etti. yenen yemeğin ve izlenen kötü dizilerin ardından kendini kumara vuran bu dört kişi zaferlerini ve yenilgilerini tekila içerek taçlandırdılar.

en çok ben yendiiim en çok ben yendiiimm hohoho
çok sefgili erinç bey kardeşim sabah sabah misafir odamda bulduum notlarıyla beni ziyadesiyle mesut ettiler. askerde olmasına rağmen blogımı takip eden biricik erniç bey kardeşime teşekkürü bir borç biliyor bu azimli okurumu yanaklarından öpüyor ve hayırlı teskereler diliyorum. berhudar ol evladım.

Pazartesi, Ocak 31, 2005

www.kardesinisec.com

lütfen gidin bi bakın. en azından depresif anlarınızda kendinizi kime ne faydam dokunuyor diye ezemezsiniz. bi çocuk sayenizde gülümser belki. gidin bakın tamam mı. lütfen.

Pazar, Ocak 30, 2005

dün gece muhteşem bi iltifat aldım. iltifatın en güzel yanı dürüstlüğne güvenilebilecek ve saygı duyduğum ve istanbul en karizmatikler listesinde ilk beşte olduu pek çok kişi tarafından onaylanmış bir insandan gelmiş olması.
süfer. süfer.

Cumartesi, Ocak 29, 2005

bi de bessy kim ben merak ettim.
bessy kimsin sen bana link vermişsin.
dün gece çok eğlendim ben. burdan bana eşlik etme inceliği gösteren başta ırmak ve deniz beylere hemen ardından da erdem beye teşekkürü bi borç bilirim.
bazen geçmiş öyle beklenmedik anlarda çıkıyor ki karşımıza. sabah erken saatlerde tek başına yapılan bir vapuır yolculuğu, havanın rengi kokusu, boş sıralar, denizin sakinliği hafif esen rüzgar, yüzüne çarpan serinlik, bir anda 4 sene öncesine, o zamanın beklenti ve hüzünlerine götürüyor insanı. iskeleye yanaşırken vapur, başka bi zaman dilimine inmeyi bekliyor insan.
hafıza çok garip, her şeyi sürekli bozuyor belki ama bazı anlar kazınıyor belleğimize ve ufak bir ipucuyla yineliyorlar kendilerini.
bazen bir defter, bazen bir fotoğraf, bazen bir gökyüzünün rengi... bütün hisler o anki gerçeklikleriyle çıkıyorlar karşımıza biz istesek de istemesek de.
bütün yoğunluyla, gerçekmiş gibi.

Salı, Ocak 25, 2005

başta herşey çok güseldi. sadece ders çalışmıyor olmak yetiyordu mutlu olmak için. ne yaptığımın bir önemi yoktu. ama şimdi derin bir iç sıkıntısı kapladı içimi. ağlamak istiyorum. belli belirsiz belki de belirsiz kalmayı tercih eden bir takım sebeplerden dolayı. şu halimi sevmeme rağmen eski beni özlüyorum bazen. şu an hayatımdaki insanların çoğunun tanımadığı eski beni. kolay mutlu olan, hüznünden kaçmayan, her duyguyu geldiği gibi kabul edebilen beni. sanırım eskisi kadar cesur değilim artık. yaşlanmak korkaklaştırdı beni.

Çarşamba, Ocak 12, 2005

üç senedir bakışın sadece buğulu bir camın ardından bakabiliyor uzağa.
yaşanan her şeyin her hatırlandığında yaşandığı zamanki halinden uzaklaşıyor olması, insan zihninin hatırlanan her şeyi hatırlandığı her sefer daha bozuyor olması, hiç bir şeyi, evet kesinlikle hiç bir şeyi yaşadığımız andaki şekliyle hatırlayamayacak olmamız çok acı.
anılar siliniyor. yüzler karışıyor. protipleşiyor bir takım yaşantılar.
çok üzülüyorum.
artık sesini hatırlayamıyorum.
çok mutsuzum.