Salı, Nisan 13, 2004
Pazartesi, Nisan 05, 2004
Cuma, Nisan 02, 2004
Çarşamba, Mart 31, 2004
Salı, Mart 30, 2004
bi de işte zaman zaman atağa geren içimdeki korku kızgınlık ve kendine yüklenme karışımı ağızımda kötü bir tat bırakan ama gitmemek için elinden geleni de yapan o his var ki... o geldiğinde ne yapacağımı pek bilemiyorum. yine her şey ter gidecek diye korkuyorum. çok istiyorum. bunun için çok çalıştım. bekledim. başka fırsatları teptim. ve şimdi pişman olmaktan korkuyorum. çok az pişmanlığım var benim.
Pazartesi, Mart 29, 2004
Cuma, Mart 26, 2004
Çarşamba, Mart 24, 2004
Pazar, Mart 21, 2004
ayrıca çok sefgili murat boduroğlu bey kardeşimizi ve tuuuuçe sayko hemşiremizi gecenin sarhoşları ilan ediorum ben burdan, birisi (bkz. bodur) gece eve nası döndüğünü hatırlamıo, diğerininse son olarak sürekli ı cümleyi -gerek yok ben tek başıma eve gidebilirim- söyleyerek taksime meydanına doğru uzaklaştığı biliniyor. allahtan sağ salim evlerine vardılar her ikiside.
özet olarak ey okur süfer bi parti gelen herkes eğlendi çok sevindi. ayrıca sefgili ördek bey kardeşim de gerek danslarıyla gerekse şahsıma özel yorumlarıyla olsun gözlerimde yaşlar dudağımda bir minik tebessüm belirmesine sebep oldu. buradan ben gelen herkese teşekkür edior, gelmeyennere de çatlayında patlayın, biz süfer eğlendik diorum!
ayrıca danslarıyla yıldızlaşan diğer zatı şahanelerede burdan sizin önünüzde hürmetlerimi sunmak istiyorum:
muhteşem rock'n roll danslarıyla eser ve nil
bana klub havası koymaz ben seksi ve romantik dansederim tavırlarıyla afşin ve arzu
her erkeğin rüyası zetina dikiş makinası danslarıyla bengi ve ben
dans da yaparım kariyerde dansıyla itü elektirik grubu
bollywoodmusun mübarek gel hint dansını bizde seyret danslarıyla lale ve duygu
zara yaktı canımı dans aldı aklımı dansıyla tuuuçe sayko
üsküdar amerikanın gülleriyis dansın pirleriyiz danslarıyla yase, sumru ve nil üçlüsü
jean claude van damma dansıyla anıl erkek
hokkabazım ezelden gönlüm geçmes güselden dansıyla sezgi süferşahene
ve alkolum geldi bana dans ederim kıyasıya dansıyla murat boduroğlu
muhteşem rock'n roll danslarıyla eser ve nil
bana klub havası koymaz ben seksi ve romantik dansederim tavırlarıyla afşin ve arzu
her erkeğin rüyası zetina dikiş makinası danslarıyla bengi ve ben
dans da yaparım kariyerde dansıyla itü elektirik grubu
bollywoodmusun mübarek gel hint dansını bizde seyret danslarıyla lale ve duygu
zara yaktı canımı dans aldı aklımı dansıyla tuuuçe sayko
üsküdar amerikanın gülleriyis dansın pirleriyiz danslarıyla yase, sumru ve nil üçlüsü
jean claude van damma dansıyla anıl erkek
hokkabazım ezelden gönlüm geçmes güselden dansıyla sezgi süferşahene
ve alkolum geldi bana dans ederim kıyasıya dansıyla murat boduroğlu
avşar ayrıca yastık göt göbek yabarak kendine süferdiiiii. zaten muhteşem danslarıyla yıldızlaşıp farklı partilere konuk dansçı olarak katılması için teklifler aldı. bi de bi de işte herkesler gelip bana süfer bi parti oldu çok eelendik muhteşemdi ne zamandır bööle elenmemiştik dediler bende böle çok mutlu oldum çünkü doom günüm için en çok istediim şey herkesin eğlenmesiydi. böle süfer di bööle yani çokkk süferdi!!! gelmeyenler utansın diorum ben burdan!
dün gece hayatımın en muhteşem partisi verildi bendeniz için, kendimle mi gurur duyiim yoksa sefgilim ve arkadaşlarımla mı bilemez oldum. Gecenin yıldızı kuşkusuz ki avşardı! ama parti başlı başına bir olay oldu. ben şeytan olmuştum zaten ama bir anda etrafımı palyaçoların saracağını hiç beklemiyordum. gecenin muhteşem palyaçoları, başta süfer palyaço avşar olmak üzere, sezgi, yasemin, elif ve beng bengi ye hayranlıklarımı ve teşekkürlerimi bir borç bilirim! o kadar çok dansettim ve eğlendim ki. bin bir yerden bin bir arkadaşım geldi. süfer hediyelerim oldu. ama parti aahhh o parti! bitmeseydi keşke hiç. gece rüyamda zaten açık havada bi sürü palyaço ile dansederken gördüm zaten kendimi.
Cuma, Mart 19, 2004
Çarşamba, Mart 17, 2004
zaman geçmiyor. saat ilerlemiyor ve ben darallardan daral beğenerek oturduğum yerde paranoyadan paranoyaya koşuyorum. varoluşuma dair sorularım var ve ben cevaplarını bulabilecek güçte hissetmiyorum. iyiymişim gibi aslında. ama sanki biraz düşününce değilmişim sanki aslında. bir iki gün öncesine kadar içimde patlayan o derin enerjinin ve olumlu hayata bakışının yerini bir anda başka bir şey aldı sanki ve ben ne olduğunu bilemediğim için o şeyin sıkıyor beni. böle bişe işte.
sıkılmanın üst bir seviyesindeyim. içimde derin bir sıkıntı var ve çıkışını ya da sebebini göremiyorum durduğum yerden. kendimi zaman zaman her şeyden izole edilmiş ve bir çemberin içine hapsedilmiş hissediyorum. hiç kimseyle aynı dili konuşamıyormuşum gibi. kime derdimi anlatsam başka şey anlayacak gibi. şok öncesi çarşaflarla sarılıp bağlanmış gibi. olsa da bitse bu şok. çarşaflardan kurtulup rahat rahat nefes alabilsem.
Pazartesi, Mart 15, 2004
Çarşamba, Mart 10, 2004
Your Existing Situation
Readily participates in things that provide excitement or stimulation. Wants to feel exhilarated.
Your Stress Sources
Has an unsatisfied need to ally herself with others whose standards are as high as her own, and to stand out from the herd. Her control of her sensual instincts restricts her ability to give herself, but the resulting isolation leads to the urge to surrender and allow herself to merge with another. This disturbs her. as such instincts are regarded as weaknesses to be overcome; she feels that only by continued self-restraint can she hope to maintain her attitude of individual superiority. Wants to be loved or admired for herself alone; needs attention, recognition, and the esteem of others.
Your Restrained Characteristics
Exacting in her emotional demands, especially during moments of intimacy leaving her frustrated in her desire for a perfect union.
Feels that things stand in her way, that circumstances are forcing her to compromise and forgo some pleasures for the time being.
Your Desired Objective
Seeks the determination and elasticity of will necessary to establish herself and to make herself independent despite the difficulties of her situation. Wants to overcome opposition and achieve recognition.
Your Actual Problem
Afraid that she may be prevented from achieving the things she wants and therefore demands that others should recognize her right to them.
Your Actual Problem #2
Needs to be valued and respected as an exceptional individual, in order to increase her self-esteem and her feeling of personal worth. Resists mediocrity and sets herself high standards.
Readily participates in things that provide excitement or stimulation. Wants to feel exhilarated.
Your Stress Sources
Has an unsatisfied need to ally herself with others whose standards are as high as her own, and to stand out from the herd. Her control of her sensual instincts restricts her ability to give herself, but the resulting isolation leads to the urge to surrender and allow herself to merge with another. This disturbs her. as such instincts are regarded as weaknesses to be overcome; she feels that only by continued self-restraint can she hope to maintain her attitude of individual superiority. Wants to be loved or admired for herself alone; needs attention, recognition, and the esteem of others.
Your Restrained Characteristics
Exacting in her emotional demands, especially during moments of intimacy leaving her frustrated in her desire for a perfect union.
Feels that things stand in her way, that circumstances are forcing her to compromise and forgo some pleasures for the time being.
Your Desired Objective
Seeks the determination and elasticity of will necessary to establish herself and to make herself independent despite the difficulties of her situation. Wants to overcome opposition and achieve recognition.
Your Actual Problem
Afraid that she may be prevented from achieving the things she wants and therefore demands that others should recognize her right to them.
Your Actual Problem #2
Needs to be valued and respected as an exceptional individual, in order to increase her self-esteem and her feeling of personal worth. Resists mediocrity and sets herself high standards.
Pazartesi, Mart 08, 2004
uzun zamandır yüzüne hasret kaldıımız gökçe hanımla bu gün nihayetinde görüşebildik. kendisi atasözü dağarcığımıza kendi ürünü olan nadide bir deyiş katmakla kalmayıp günümüzü de aydınlatamyı bildler. aşşada yer alacak olan iş bu atasözü gökçe hanıma bizzat ve alenen ait olmakta olup kullanımı pek tabiy serbesttir:
ağzınla içersen g.tünden çıkar, g.tünle içersen ağzından.
ağzınla içersen g.tünden çıkar, g.tünle içersen ağzından.
Cuma, Mart 05, 2004
dengesiz ruh hallerim beni canımdan bezdirdi dün irfan abinin kızı için büyük sulçuklu devleti ödevi yaparken tuğrul ve çağrı beylerin babaları mikailin onlar çocukken ölmesi ve onnarı büük babalarının yetiştirmesi, ardından onunda esir alınıp öldürülmesi aralarındaki derin kardeşlik bağı beni çok etkiledi, bi ara alenen gözlerim doldu yuh yani.
kahvemin sürekli aynı çok sıcaklık derecesinde olmasından hoşlanmazken ve onu ancak bi gıdım soğuduktan sonra içebilirken, kahvemi belli bir sıcaklık derecesinin altına düştüğü noktada içememekteyim. kahve içme hızımla oynayarak yaptığım çeşitli soğuma hızı yakalama deneylerinin başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından - ki bu başarızlığın sebepleri daha sonra "işe dalmak ve kitaba dalmak- kahveniz bu kadar ihmal edilmeyi hakketti mi? isimli kitabımda incelenecektir- kendime kahveyi sıcak tutan termos- bardaklardan edinmeye karar verdim. fekat kafamı kurcalayan, kahveyi ilk hazırladığım haliyle deil azcık soğuduktan sonra içme ihtiyacımın bu duruma çomak sokması. şu durumda o zaman yapılacak tek şey azıcık soğuduktan sonra denen ısı miktarının ne kadar olduğunu öğrenmek, ve ardından sonra suyu o dereceye kadar ısıtıp sona hemen termos bardağa boca etmek. ne yazık ki başka çözüm göremiyorum. yaşasın dünya barışı, yaşasın son damlasına kadar zevkle içilen kahveler!
havanın yampiri olması son zamanlarda hafta sonuna has sıradan bir özellik haline gelmiş olsa da, yine de dünkü kar yağışının devam etmiyor oluşu, kalbimde temiz bir dünyaya açılan rengarenk bir pencere açmadıda ne yaptı dersiniz sayın seyirciler? nemli havanın bir türlü yurdum semalarıı terkeylemeyişi sebebiyetiyle her gün ağrıyan eklemlerime bir yenisi eklenirken, buna rağme inatla kendisini oradan oraya atan bendeniz romatizmal insan olduğu artık tıp çevrelerince de kabul görmüş şahsına münhasır bayılgan kişilik, inatla gezmekte, tozmakta, ve hatta çalışmakta ve somurtmaktayım. bütün bunların sebebini tek bir olayda aramak yanlış olacağı gibi zaman zaman adı lazım olmayan bazı totoriter figürlerin yarattığı pek çok olayda aranmasına kimsenin ağzını açıp da bir şey demeyeceği ortadır. hal böyleyken sitemeter ın 7000 e beş kala olması gururumu okşadığı kadar hasta ruhumdan dökülen savsak sayıklamaları okuyan bu kadar çok insan olduğunu bilmek omurgamın paranoyal bölgesinde binbir çeşit ürpertiye sebep olmaktadır. veleddallin amin.
Pazartesi, Mart 01, 2004
değişimler korkutucu olsa da bazen bir sürecin bitip yenisinin başlaması, hayatını kökten değiştireceğini bilmene rağmen, tuhaf bir heyecan ve istek uyandırıyor. ne olacak bilmiyorumç gidip öğreneceğim. ama daha gitmek için bir bir değişime girmem gerektiğini bilmek, büyük ipuçlaır vermiyor değil. tuhaf bir durum işte.
Cuma, Şubat 27, 2004
Çarşamba, Şubat 25, 2004
dayanma noktamın tek bir kelimeyle kırılıp darmadağın olabildiği günler var. taksi durağının öküzlüğüyle, fareli kutuyu kaybetmemle, ya da okuduğum bir kaç cümleyle yerle yeksan olabildiğim günler. eskiden inandığım ve güvendiğim şeylerin artık bu iki kelimenin yakınından bile geçmior olması ne kadar acıç.
Pazar, Şubat 22, 2004
Çarşamba, Şubat 04, 2004
Unutulmuş bir gece de unutulamayan anılar, uykusuzluğumun ağırlığıyla birleşip başımı döndürüyor.
Bir insanı diğerlerinen farklı kılan, o kişinin dünyayı algılayış biçimi olduğu kadar, algıladığı yaşantıları beyninin kıvrımlarına nasıl yazdığı ve günün birinde kumların arasında parlayan ufak bir taşla yeniden karşılaştığında o aynı yaşantıları hangi biçimlerde geri çağırmayı seçtiği değil mi? Öyleyse neden bu bizi biz yapan anılara düşmalığımız? Unutmak, bir daha anımsamamak, yaşanmamış var saymak için bu bitmek bilmez çabalamamız neden? Neden varoluşumuzun hamurunu bir arada tutan anılarımızla kanlı bıçaklıyız?
Gitmek istemediğim köşeleri var bu şehrin, içinde nefes alan insanlar bir zamanlar canımı yaktıkları için bir daha asla duvarlarına bakmak istemediğim odalar var. Duymak istemediğim uyku nefesleri var. Gözümde canlandırmaktan kaçındığım bakışlar, tenimde izi kalmış dokunuşlar var. Geride kalsın diye elimden geleni yaptığım dostlar var, ki o dostlar bir zamanlar gerçekliyorlardı beni.
Acılarımız öğretmiyor mu oysa bize yaşamı? Onlarla büyüp, onlarla görmüyor muyuz içimizdeki dehlizleri? Acı çektiğimiz kadar insan değil miyiz? Duyarlılığımız bizi bilgeliğe götüren yolun ilk basamağı değil mi? Acılarımız... Anılarımıza sıkı sıkıya bağladığımız acılarımız...
Unutmak istediğim pek çok yaşantım var içimde gizli gizli kanayan. Pek çok an, derin yaralar açan. Beklenmedik bir anda havadaki bir kokuyla, telefonun bir çalışıyla uyanan, sonra günler ve geceler boyu peşimi bırakmayan anılar. Unutmak istediğim yüzler, geceler, yürüyüşler, bekleyişler, uyanışlar var. Unutmak istediğim gülümsemeler, iç çekişler, kucaklaşmalar, vedalar ve kavuşmalar var. Unutmak istediğim bir başka ben var içimde.
Unutulamayan bir gece. Unutulmuş anılar. Hatırlamak istediğim her şey dağılıp parçalanıyor beynimde. Hatırlamak istediğim her şey unufak oluyor ve hepsi unutmak istediklerime bırakıyorlar yerlerini. O yüzden her şeyi silmek istiyorum bu gece. Her şeyi unutmak istiyorum. Adımı, nereden gelip nereye gittiğimi, en sevdiğim şarkının sözlerini, kahveyi nasıl sevdiğimi. Unutmak istiyorum. Her şey uçsun gitsin geride sadece boş teneke bir kutu kalsın istiyorum. Her gördüğüm insana ilk defa görüyormuş gibi bakmak, duyduğum hiç bir sesi ve şarkıyı anımsamamak istiyorum. Yüzüme bir yabancıya aitmiş gibi bakmak, derinliklerimi ve sığlıklarımı bilmemek istiyorum. Zaaflarım ve güçlü yanlarım kalın bir sis perdesinin arkasında kaybolsun ve geçmişi ya da geleceği olmayan, sabit, belirsiz, şekilsiz bir insan olayım istiyorum. Acılar ve mutluluklar birbirine girsin ve artık bana ait olmayan bir hayatta, bir yabancı gibi suskun ve sade varolayım istiyorum.
Bir insanı diğerlerinen farklı kılan, o kişinin dünyayı algılayış biçimi olduğu kadar, algıladığı yaşantıları beyninin kıvrımlarına nasıl yazdığı ve günün birinde kumların arasında parlayan ufak bir taşla yeniden karşılaştığında o aynı yaşantıları hangi biçimlerde geri çağırmayı seçtiği değil mi? Öyleyse neden bu bizi biz yapan anılara düşmalığımız? Unutmak, bir daha anımsamamak, yaşanmamış var saymak için bu bitmek bilmez çabalamamız neden? Neden varoluşumuzun hamurunu bir arada tutan anılarımızla kanlı bıçaklıyız?
Gitmek istemediğim köşeleri var bu şehrin, içinde nefes alan insanlar bir zamanlar canımı yaktıkları için bir daha asla duvarlarına bakmak istemediğim odalar var. Duymak istemediğim uyku nefesleri var. Gözümde canlandırmaktan kaçındığım bakışlar, tenimde izi kalmış dokunuşlar var. Geride kalsın diye elimden geleni yaptığım dostlar var, ki o dostlar bir zamanlar gerçekliyorlardı beni.
Acılarımız öğretmiyor mu oysa bize yaşamı? Onlarla büyüp, onlarla görmüyor muyuz içimizdeki dehlizleri? Acı çektiğimiz kadar insan değil miyiz? Duyarlılığımız bizi bilgeliğe götüren yolun ilk basamağı değil mi? Acılarımız... Anılarımıza sıkı sıkıya bağladığımız acılarımız...
Unutmak istediğim pek çok yaşantım var içimde gizli gizli kanayan. Pek çok an, derin yaralar açan. Beklenmedik bir anda havadaki bir kokuyla, telefonun bir çalışıyla uyanan, sonra günler ve geceler boyu peşimi bırakmayan anılar. Unutmak istediğim yüzler, geceler, yürüyüşler, bekleyişler, uyanışlar var. Unutmak istediğim gülümsemeler, iç çekişler, kucaklaşmalar, vedalar ve kavuşmalar var. Unutmak istediğim bir başka ben var içimde.
Unutulamayan bir gece. Unutulmuş anılar. Hatırlamak istediğim her şey dağılıp parçalanıyor beynimde. Hatırlamak istediğim her şey unufak oluyor ve hepsi unutmak istediklerime bırakıyorlar yerlerini. O yüzden her şeyi silmek istiyorum bu gece. Her şeyi unutmak istiyorum. Adımı, nereden gelip nereye gittiğimi, en sevdiğim şarkının sözlerini, kahveyi nasıl sevdiğimi. Unutmak istiyorum. Her şey uçsun gitsin geride sadece boş teneke bir kutu kalsın istiyorum. Her gördüğüm insana ilk defa görüyormuş gibi bakmak, duyduğum hiç bir sesi ve şarkıyı anımsamamak istiyorum. Yüzüme bir yabancıya aitmiş gibi bakmak, derinliklerimi ve sığlıklarımı bilmemek istiyorum. Zaaflarım ve güçlü yanlarım kalın bir sis perdesinin arkasında kaybolsun ve geçmişi ya da geleceği olmayan, sabit, belirsiz, şekilsiz bir insan olayım istiyorum. Acılar ve mutluluklar birbirine girsin ve artık bana ait olmayan bir hayatta, bir yabancı gibi suskun ve sade varolayım istiyorum.
Pazartesi, Ocak 26, 2004
evet, belki sevgilimle buluşamamış olabilirim ama ofiste şarap açıp şarap içitk öğlen mesai saatlari içersinde. güsel geldi şimdi ne yalan söyliim. lucky alıcam şimdi, çıkıp. sonra gidicem gloria'ya kitap kahve. keyif işte. oh. zaten buydu plandığım şey. ama bi a heyecanlandım işte. heyecanlanmamak lazım şu hayatta. skain olucaksın ki üzülmiyesin.
Cuma, Ocak 23, 2004
sabah uzun çabalar, ve çeşitli badireler atlarak işe gitmeyi başardım. sevdiceğimle konuşup, bu havada hala dışarlarda ne yabıosun seeeen fırçasını yiyip ardından mutlu mesut konuşunca biras kendime geldim elbette. sonraki kahve-makarna-türk filmi-evde tekbaşına-dondurma maratonu, dondurma almaya giderken bengiyle girdiğim gülme krizi, dönüşte benim -allahtan ki yumuşak karlara- pof diye düşüşüm, saçmalamak, kar sapıtkanlığı ve benzeri ruh halleriyle dolu eğlenceli bi gündü. benginin yatağa dönüştürülmüş ikili koltuğunda yayarak ve hemen hemen her şeye gülerek huzur ve neşe dolduk. ayrıca yani süfer işte bu kadar. süfer.
Salı, Ocak 20, 2004
Pazartesi, Ocak 12, 2004
farklı ve sıradanın dışında bir insan olmanın, belki biraz kendini beğenmişlik ama evet inatla böyle tabir ediyorum kendimi ben, kendimin ve insanlarımın, o üzerlerine titrediğim ve sevdiğim insanlarımın, hayatlarını, hayatlarımızı güzelleştirmesi gerekmiyor muydu? daha güzel daha rahat ve daha sakin bir hayat vermesi gerekmiyor muydu hepimize? Öyleyse neden böyle yapışkan bir tortu, çıkmayan bir is kokusu, ağır ve pis kokan bir çamur tabakası giib kaplıyorum insanların hayatını? neden vermek istediklerimin tam tersi hep verebildiğim şeyler? neden olmak için çaba sarfettiğim insanın yakınında bile değilim? taşıdıkça ağırlaşan ve anlamsız noktalarda her şeyi değiştirme konusunda istenmeyen bir değiştirme gücüne sahip tek yüzük gibiyim. sadece ateşe atılınca mı yok edilebilirim?
anlamsız rüyalar, gerginliğin nerden veya hangi parçamdan kaynaklandığını bilemediğim geceler, aniden değişen ruh halleri, ufacık aksilikleri kaldıramayan halet-i ruhiyeler. beklenmedik sinir boşalmaları, durmayan yağmur. sakin kalma isteği, sakin kalma çabası ama başaramama kızgınlığı. belirsizliğin ağırlığı, belirsizliğin karanlığı, belirsizliği delme çabalarının anlamsızlığı farkedince belirsizliğin için boğulmama çabaları. inanma isteği, inanma çabası ama başaramayınca yıkıntıların arasında yolunu bulma çabası. belki her şey daha kolay ve daha güzel olabilirdi eğer ben başka bir insan olsaydım. ama değilim ne yazık ki. ve bu sadece benim ve etrafımdakilerin hayatlarını daha zor hale getiriyor. başka hiç bir işe yaramıyor.
Perşembe, Ocak 08, 2004
Cumartesi, Ocak 03, 2004
Avşar bana yılbaşında çok değerli bir hediye verdi. Hediye, verdiği emeğin, harcadığı zamanın ve beni düşünmesinin dışında sonraki etkileri sebebiyle de inanılmaz değerlendi. Bana son iki yılımı gözden geçirme imkanı veren, ne kadar değiştiğimi, her şeyin ne kadar farklılışatığını, hangi hatalara sürekli takılıp, hangi manasız bunalımlarımdan bir türlü vazgeçemediğimi ve bütün bunların yanısıra aslında hayatımın nasıl da daha iyiye doğru gittiğini, sandığım gibi yerimde saymadığımı ve daha kötüsü geriye doğru gitmediğimi gösteren bir hediye.
Çok teşekkür ederim. Seni seviyorum.
Çok teşekkür ederim. Seni seviyorum.
Perşembe, Ocak 01, 2004
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)